Flexibele arbeid in 2026: verschuiving van prijs naar strategische waarde

Volgens Nicky Blom, CCO van SUSA flexibel studentenwerk, is dat geen geleidelijke verandering maar een kantelpunt. “Traditioneel uitzenden dat puur draait om kostenvoordeel, is verleden tijd. Tegelijkertijd blijft de behoefte aan flexibele arbeid onverminderd groot. Organisaties moeten kunnen op- en afschalen, bijvoorbeeld in geval van onvoorspelbare omstandigheden. De vraag is dus niet óf flexibele arbeid blijft bestaan, maar hoe je het optimaal organiseert.

De belangrijkste verschuiving zit in de businesscase. Het gaat niet langer om wat je betaalt per uur, maar om de totale waarde die flexibiliteit oplevert in je operatie. Doordat vanaf 1 januari 2026  de inlenersbeloning verdwenen is uit de ABU-cao en deze vervangen is door het principe van gelijkwaardige beloning, zijn de verschillen in beloningsopbouw tussen ‘inlenen’ en ‘zelf in dienst nemen’ verdwenen. Daarmee verschuift de focus van ‘prijs’ naar ’toegevoegde waarde’.

Dat dwingt organisaties én uitzendbureaus om opnieuw te definiëren waar de waarde in de samenwerking zit. Niet langer in prijs, maar in wat een uitzendpartner daadwerkelijk toevoegt:

Nicky stelt: “Daarmee verschuift flexibele arbeid van een tactisch inkoopinstrument naar een strategisch onderdeel van workforce management”.

De veranderingen komen niet uit één hoek. Veranderende wetgeving, nieuwe CAO’s en technologie, versterken elkaar. De overheid stuurt al jaren op meer zekerheid voor de medewerker. Tegelijkertijd zorgt de nieuwe ABU-cao ervoor dat uitzenden duurder en complexer wordt. Voeg daar AI aan toe en het resultaat is een fundamenteel ander speelveld.

Nicky: “Dat hele landschap van flex staat echt wel een beetje in de fik.” Voor organisaties betekent dit meer compliance, hogere kosten en complexere keuzes. Maar ook: een hernieuwde discussie op directieniveau. Flex ligt bij elke organisatie weer terug op de directietafel”.

Tegelijkertijd verandert het werk zelf. Routinetaken verdwijnen of worden geautomatiseerd, waardoor functies complexer worden. Dat vraagt om andere profielen van medewerkers en vaak juist om flexibel inzetbare mensen, die snel kunnen schakelen en goed kunnen werken met digitale tools. Studenten sluiten daar vaak van nature goed op aan.

Ondanks alle ontwikkelingen neemt de behoefte aan flexibiliteit niet af. Integendeel. Seizoenspieken, onverwachte gebeurtenissen en veranderende volumes blijven bestaan, zeker in klantcontact.

Een veelgemaakte fout is reactief handelen: pas opschalen als de piek er al is. Effectiever is een structurele flexlaag die actief wordt ingezet. “Je moet met die flexibiliteit spelen, niet altijd op het maximum van de flexibele capaciteit gaan zitten, anders is het een dure oplossing”, aldus Nicky. Flex wordt daarmee minder een noodgreep en meer een strategisch instrument.

Binnen de discussie over flexibele arbeid, neemt de doelgroep van studenten een bijzondere positie in. Waar veel flexwerkers juist meer zekerheid willen, geldt voor studenten het tegenovergestelde. Voor studenten is flexibiliteit in de studentenbaan een noodzaak. Nicky Blom: “Studenten moeten flexibel werken, anders kan je je bijbaan wel laten schieten naast je studie.”

Dat maakt generieke wetgeving soms lastig. Niet alle vormen van flex zijn hetzelfde en niet alle doelgroepen hebben dezelfde behoeften. Voor organisaties betekent dit dat een one-size-fits-all benadering van uitzendkrachten niet meer werkt. Zeker niet in klantcontact, waar studenten juist een belangrijke rol kunnen spelen.

Carlein Mouton, Campagne Manager bij SUSA en zelf onderdeel van Gen Z, bevestigt dat de jongste generatie op de arbeidsmarkt andere verwachtingen heeft. “Als dingen te lang duren of onduidelijk zijn, haken we vrij snel af”, stelt ze.

Die verwachtingen zitten op meerdere niveaus:

Opvallend is dat ‘aandacht’ nog steeds cruciaal is, maar de vorm verandert. “Het hoeft geen ingeplande één-op-één bila in het kantoor van de leidinggevende te zijn, het kan ook gewoon even een praatje bij het koffiezetapparaat zijn”. Daarnaast speelt keuzevrijheid een grote rol. Studenten hebben veel alternatieven, van horeca tot festivals en kiezen bewust welke bijbaan het beste bij hen past.

Interessant is hoe Gen Z naar zekerheid kijkt. Niet als een vast contract, maar als voorspelbaarheid:

Carlein: “Zekerheid wordt vaak gekoppeld aan een vast contract maar dat boeit studenten echt helemaal niet”. Dat vraagt om een andere benadering van werkgevers. Flexibiliteit en zekerheid hoeven elkaar niet uit te sluiten, mits goed georganiseerd.

AI speelt een steeds grotere rol in klantcontact en recruitment, maar wordt door Gen Z vooral gezien als hulpmiddel. “Ik zie het niet als bedreiging. Het helpt je werk beter te maken,” licht Carlein toe. Tegelijkertijd is er nuance. AI kan ondersteunen bij analyse en efficiency, maar vervangt niet de menselijke component, zeker niet in creativiteit en inzicht in de doelgroep.

Nicky Blom waarschuwt bovendien voor kortetermijndenken: “Als we niet investeren in junior rollen, dan heb je straks ook geen mediors en seniors meer.” De echte vraag is dus niet hoeveel banen verdwijnen door AI, maar hoe functies veranderen en hoe mens en technologie samenwerken.

Die veranderende context vraagt om nieuwe vormen van dienstverlening. SUSA speelt hierop in met het zgn. ‘Inhouse Poolconcept’, waarbij studenten in dienst komen bij de werkgever, terwijl werving, planning en begeleiding door SUSA worden georganiseerd.

Nicky vat het simpel samen: “Organisaties krijgen een goed functionerend studententeam inclusief alle ondersteuning, met de keuze voor werkgevers hoe ze het contractueel inrichten. Bijkomend voordeel is dat dit model voor niet-btw-plichtige organisaties tot circa 15% kostenvoordeel kan opleveren.

Het doel blijft hetzelfde: flexibiliteit organiseren op een manier die werkt voor zowel organisatie als voor de studenten.

De rode draad door alle ontwikkelingen: flexibiliteit verdwijnt niet, maar wordt strategischer.

Organisaties moeten bewuste keuzes maken:

Nicky Blom: “Je moet niet bedenken wat je nu nodig hebt, maar wat je over een jaar nodig hebt. Dat vraagt om vooruitdenken maar ook om durven kiezen.”

Is dit het einde van uitzenden? Het eerlijke antwoord: wel het einde van traditioneel uitzenden. Maar flex als concept blijft en wordt belangrijker dan ooit.

De toekomst zit in slimmer organiseren:

Of zoals Nicky Blom het stelt: “De uitdaging ligt niet in het afbouwen van flex, maar in het opnieuw uitvinden ervan.”

Benieuwd hoe de toekomst van flex er volgens ons verder uit ziet? Je leest er hier alles over!